Home » Mijn hindernissen die ik overwin met schrijven.

Al als klein kind verzon ik al verhalen. Ik keek liever enge series en film dan bv disneyfilms. En was elke woensdagmiddag wel in de bibliotheek te vinden. De jaren ernaar schreef ik veel korte verhalen. Maar al die tijd bleef het bij korte kladjes die ik weer weg gooide. Ik heb genoeg fantasie maar een hele grote hindernis met schrijven en dat is taal. Ik ben doof geboren. Mijn ouders kwamen hier pas later achter want ik lachte of keek zielig op het juiste moment. Maar toen ze er achter kwamen kon ik naar een operatie bij de radboudziekenhuis weer horen.  Ik heb 6 jaar op de Martinus van Beek school gezeten in Nijmegen. Dit is een school voor kinderen die doof,slechthorend of een spraakprobleem hebben.  Ik ben nog jaren gevolgd door de radboud ziekenhuis hoe mijn vooruitgang was. Dit was zo goed dat ik naar de basisschool naar een normale middenbaar school kon gaan.

      Maar taal bleef een zwakte maar werd hier pas echt onzeker over toen ik verder ging met schrijven. In 2013 kwam ik in aanraking met facebook. En daar wordt je al gauw op taal beroordeeld. Daarnaast had ik mijn stoute schoenen aangetrokken en mijn manuscript Sanctuary naar een pod uitgever gestuurd. Ik koos bewust voor een POD uitgever omdat mijn droom was om mijn eigen boek in mijn handen te hebben en misschien een paar te verkopen maar meer niet. En bij een POD uitgever heb je meer kans dat ze je manuscript aannamen. Maar ik kreeg hem al gauw terug met als toelichting. Mooi verhaal maar veel te veel fouten. Ik zat financieel in een moeilijke situatie dus kon niet een redactie bureau inhuren . Ik had een paar mensen die mij wouden helpen met redigeren maar naar maanden later vol met beloftes was er nog niks gebeurd. Ik heb de risico gewaagd en iemand op markplaats gevonden die voor een redelijke prijs wou redigeren maar dit kon wel ruim 10 maanden duren. Ik had geen keus en nu had ik wel 10 maanden te tijd om prive spullen te verkopen en zo de geld bij elkaar te krijgen. Gelukkig was de  verhaal nu wel goed . En in 2014 kwam Sanctuary uit. Nog geen 2 jaar later kwam Tijdloos uit en in 2017 een verhaal over mijn kattenopvang.

      Ik ben nu een paar jaar verder en kijk nu kritscher naar mijn verhalen en weet waar mijn verbeterpunten zijn. Ook krijg ik elke week bijles in Nederlandse taal en schrijven.  Natuurlijk is het schrikken als je mee doet met een schrijfwedstrijd, deze verhaal laat redigeren en dan een na laatse wordt. En tot nu toe ben ik bij geen ene wedstrijd bij de middenmote over daarboven terecht gekomen. Maar gelukkig waren alle juryleden te spreken (waarvan ik een juryrapport van heb) over mijn schrijfstijl.Het is ook minder dat een andere schrijver eerst met je wou samenwerken en daarna niet meer want hij had geen tijd voor een nieuwe verhaal maar wel begon een week later met een nieuwe manuscript. Maar ik weet waar mijn verbeterpunten liggen en ga daar hard aan werken.